Aan alles komt een eind…

Clichématig maar daarom niet minder waar: aan alles komt een eind, aan goede en kwade dingen. Ook aan Fotografie.blog helaas. En trouwens niet alleen aan Fotografie.blog. Want zoals het er nu naar uitziet, gaat de opzet van Blog.nl over een paar weken op de schop. Dat is, hoe banaal het ook klinkt, in de eerste plaats een kwestie van bezoekersaantallen. Over de hele linie hebben we die de afgelopen jaren zien teruglopen. En fotografie is jammer genoeg niet zo hot meer als een jaar of tien terug. De zegetocht van de smartphone en zo.

Het was niet míjn beslissing maar ik heb er begrip voor. Ik moet ook eerlijk toegeven dat het me steeds moeilijker viel om onderwerpen te vinden voor een rubriek als Tip van de week. Na een dikke vierhonderd tips wordt de spoeling gewoon dunner. En zelf ben ik geen beroepsfotograaf. Ik ben indertijd niet in de laatste plaats met dit blog begonnen als stok achter de deur om weer meer te gaan fotograferen. Ook dat is niet helemaal gelukt. Inmiddels zit ik bijvoorbeeld op gemiddeld één à twee portret/modelsessies per jaar. Dat haalde ik zo’n vijftien, twintig jaar geleden per maand ;-(

Tenen

Behalve fotografieblogs en niet te vergeten fotografen hebben ook camerafabrikanten en fotobladen het momenteel moeilijker dan toen ik begon. Ook daar kan ik uit eigen ervaring over meepraten. Tot voor kort was ik eindredacteur bij Focus, op uitnodiging van mijn vroegere hoofdredacteur bij een ander fotoblad. We hadden allebei hoge verwachtingen van die overstap. Door allerlei omstandigheden, intern en extern, werden het tropenjaren. Die hoofdredacteur was na zo’n vier jaar al weer vertrokken. En zelf kreeg ik eind vorig jaar, toch nog vrij onverwachts, te horen dat mijn diensten niet langer gewenst waren. Ik was naar verluidt de beste eindredacteur die er was. Beetje overdreven, maar dáár lag het dus gelukkig niet aan. De officiële verklaring luidde dat ik een ‘zakenrelatie’ op de tenen had getrapt. Naar het wie en wat blijft het voor mij gissen, maar als het om een paar kritische kanttekeningen bij de ergonomie van een nieuwe camera gaat (het enige wat ik kan verzinnen, hoe vergezocht het me ook lijkt), is het droevig gesteld met je onafhankelijkheid. Je lezer is tenslotte ook een ‘zakenrelatie’.

Het is lastig als mensen geen open kaart met je spelen, maar zelf denk ik dat ik al langer op de zwarte lijst stond. Als eindredacteur moet je de ingeleverde teksten fatsoeneren en nakijken op taalfouten en dergelijke. Of een Hasselblad geen ‘Hasselbad’ is geworden en zo. Al doende bleek dat ik bij een paar sterren aan het Focus-firmament ook moest controleren of ze ‘hun’ teksten wel helemaal zelf geschreven hadden. Keer op keer. Voor zover ik weet, zijn die plakkers nog steeds blijven kleven. En ik maar denken dat plagiaat dodelijk voor je carrière was bij elk zichzelf respecterend blad. Maar van gebrek aan eigendunk heb ik daar nooit iets gemerkt, dus misschien vergis ik me wel. We zullen het er maar op houden dat de Trump-methodiek ook in Nederland aanhangers kent. Velen zijn mij voorgegaan… En ik vermoed – maar dát kan ik niet bewijzen – dat twee iconen van de Nederlandse amateurfotografie, vader en zoon, nu in hun laatste rustplaats naar het middelpunt der aarde liggen te turen.

Bedankt!

Enfin, binnenkort dus geen Fotografie.blog meer. Gelukkig zijn er nog voldoende alternatieven. Hou er alleen rekening mee dat je niet alles wat je leest blindelings kunt vertrouwen, zeker als je niet weet welke pet(ten) iemand opheeft. Het loopt allemaal erg door elkaar heen, tegenwoordig, met al die ‘ambassadeurs’ en ‘influencers’ en ‘sponsored content’. Maar gelukkig zijn er bijna geen slechte camera’s meer, dat scheelt.

Bij dezen dank aan alle fabrikanten en importeurs, musea en galeries voor de vele persberichten en uitnodigingen, en onze adverteerders voor hun support. Last but not least wil ik alle lezers bedanken voor hun trouwe bezoeken en feedback. En mocht je nog fotografische vragen hebben en denken dat ik die kan beantwoorden: stel ze gerust. Of ik ‘in de fotografie’ blijf, weet ik nog niet, maar ik zal vast nog wel eens wat van me laten horen via m’n fotowebsite en m’n tekstwebsite. En wie een goede (eind)redacteur zoekt voor een medium waar je niet voortdurend voor plagiaatpolitie hoeft te spelen, trek vooral aan de bel!

Lees ook:Een nieuwe lente, een nieuw gezicht
Lees ook:Facebook en andere jungles
Lees ook:De Fotografie.blog.nl retrofotowedstrijd
Lees ook:Fotoblogs: de beste 100
Lees ook:Win je unieke telefoonhoesje van GoCustomized.com

6 reacties op “Aan alles komt een eind…

  1. Elja Trum

    Balen dat je blog gaat stoppen, Raymond.
    Als het gaat kriebelen ben je altijd welkom om bij ons verder te bloggen. :)

    Hopelijk zie ik je sowieso in de toekomst nog ergens terug!

      /   Beantwoorden  / 
    1. Raymond Harper

      Dank je, Elja! Het is inderdaad spijtig, maar je moet misschien ook niet tot in lengte van dagen exact hetzelfde blijven doen. De afgelopen tijd is m’n fotografische inspiratie een beetje in de sluimerstand gegaan door diverse oorzaken, waaronder niet in de laatste plaats het barre winterweer ;-) Maar zodra ik weer een beetje ben ontdooid en me heb herpakt, zoals Piet zou zeggen, zal ik graag gebruik van je uitnodiging maken!

        /   Beantwoorden  / 
  2. Désiré

    Spijtig heel spijtig dat U gaat stoppen, hierbij alle goeds gewenst in het leven en werk.
    Misschien tot ziens?
    Met vriendelijke groeten.

      /   Beantwoorden  / 
    1. Raymond Harper

      Wederom mijn hartelijke dank en wie weet, wellicht tot bij een andere gelegenheid. Het is Blog.nl dat – in de huidige vorm – gaat stoppen, maar het eindresultaat is natuurlijk hetzelfde

        /   Beantwoorden  / 
  3. Joep Kock

    Jammer Raymond, ik heb je originele visie zeer op prijs gesteld. En dat de fotografische inspiratie tijdelijk bevroren is, trekt jou kennende vast weer helemaal bij. We spreken elkaar zonder twijfel. Tot die tijd: dat het je goed mag gaan. Mvg, Joep

      /   Beantwoorden  / 
    1. Raymond Harper

      Jij ook bedankt, Joep! Hopelijk komen we elkaar op niet al te lange termijn weer eens bij deze of gene gelegenheid tegen. Bij PI laat ik, ‘om persoonlijke redenen’ zullen we maar zeggen, verstek gaan deze keer ;-)

        /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.