Pannenkoeken voor fijnproevers

Spiegelreflexcamera’s worden steeds dunner. Bij de zogenaamde hybride- of EVIL-variant is het zelfs helemaal anorexia troef. Helaas kan de modale zoomlens deze trend niet bijbenen, zodat je compacte kleinood per saldo alsnog door een uit de kluiten gewassen toeter wordt ontsierd. Voor wie van klein en slank houdt en de zoommogelijkheid kan missen, is er echter een alternatief: de pancakelens.

Met z’n vaste brandpuntsafstand – die van merk tot merk varieert van lichte groothoek (Olympus, Sony) tot standaard (Pentax, Samsung) – is de pancake ideaal voor allround gebruik. De beeldkwaliteit is stukken beter dan die van de modale kitzoom, en ondanks het bescheiden formaat is zo’n pannenkoek vaak nog behoorlijk lichtsterk ook. Vrijwel iedere leverancier van EVIL-camera’s heeft een dergelijk miniatuurlensje in z’n assortiment. Toch bestaan pancakes al veel langer. Pentax bijvoorbeeld bracht eind jaren zeventig een ultraplatte 1:2,8 40 mm op de markt voor de compacte spiegelreflexmodellen ME en MX. Zelf gebruik ik de huidige ‘digitale’ versie graag op m’n K-x. In mijn tas neemt een camerabody met gemonteerde 40 mm plus zonnekap niet meer ruimte in dan een kale body met bodydop, en de scherpte van deze kabouterlens is rondweg subliem.

Lees ook:Spiegelreflex of systeemcamera? IV
Lees ook:Laatste digitale spiegelreflexcamera ontwikkelingen
Lees ook:Merknaam Pentax aflopend verhaal?
Lees ook:Nieuw: Pentax K-x
Lees ook:Pentax goes full-frame (echt!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.