Tip van de week: dierenportretten in het (half)wild

Veel fotografen die welgemoed op safari naar Afrika gaan om een neushoorn of een leeuw in het wild te schieten, komen thuis met een kater. Het punt is: je hebt niet alleen hele lange lenzen nodig om een beetje fatsoenlijk portret van een schuw of gevaarlijk dier in het wild te schieten, maar ook veel kennis van je onderwerp en bovenal heel veel geduld. Als het je puur om de foto is te doen, kun je beter naar een safaripark hier in de buurt of desnoods naar een dierentuin gaan: dat is een stuk goedkoper, een stuk minder gevaarlijk en de kans op succes is een heel stuk groter (al zou het leuk zijn als dierentuinen wat vroeger open en wat later dicht zouden gaan). Ik ken de bezwaren tegen opsluiting van wilde dieren, maar aan de andere kant zouden veel diersoorten in het wild uitsterven – lees: uitgeroeid worden – zonder fok- en beschermingsprogramma’s. En voor een troep wilde leeuwen of zebra’s is het ook niet leuk om 24/7 door een luidruchtige stoet safaritrucks te worden opgejaagd.

Als het je niet per se om exotische diersoorten is te doen, kun je ook dichter bij huis terecht. En dan doel ik niet direct op natuurreservaten zoals de Hoge Veluwe en de Oostvaardersplassen, want ook dáár gaat het welzijn van het dier terecht boven dat van de fotograaf. Het hertje hierboven is gewoon in een hertenpark gefotografeerd, en dat hoef je zo niet met een écht wild hert te proberen. Al moet ik nog een keer de kant van Zandvoort op, ook om de halftamme vossen te zien…

Uiteraard ‘speel je vals’ op deze manier, maar anderzijds – om de dichter Bloem te citeren – ‘Wat is natuur nog in dit land?’ Met dieren die al aan mensen gewend zijn, hoef je geen halsbrekende toeren uit te halen om ze niet de stuipen op het lijf te jagen. Dat geldt eveneens voor stadsvogels, en niet te vergeten voor het meest algemene roofdier in Nederland: de parttime straatkat. Bij sommige dieren helpt een beetje voeren (al moet je daar vind ik voorzichtig én terughoudend mee zijn); bij deze kat bracht zoiets simpels als de camerariem alle onderdrukte oerinstincten boven… Dat katten niet luisteren, is trouwens niet waar – ze zijn alleen vaak wat minder meegaand en geduldig dan honden. Maar dat een fraai ‘formeel’ poezenportret wel degelijk tot de mogelijkheden behoort, heeft Bert-Jan Klaren pas overtuigend bij onze fotowedstrijd laten zien.

Lees ook:Tip van de week: op fotosafari in Nederland
Lees ook:Een dagje naar het strand
Lees ook:Tip van de week: winterwild
Lees ook:Tip van de week: voorjaar
Lees ook:Tip van de week: op safari in de dierentuin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.