Categorie: "Natuurfotografie"

IJsvogel? Huismus!

Huismus: leuker op de foto dan ijsvogeltje...

Veelal zijn we op zoek naar het ongewone, als we aan het fotograferen zijn. Maar vergeet ook ‘het gewone’ niet. Toegegeven, een huismus is in onze moderne steden niet zo heel gewoon meer, maar er vliegen er heus nog genoeg rond. Nee, liever gaan al die vogelende fotografen op jacht naar een ijsvogeltje, kennelijk het summun van vogelfotografie. Maar eerlijk gezegd word ik niet meer koud of warm van een ijsvogelfoto. Want ik zie ze overal: van Kampioen tot bierviltje, van drankreclame tot …. enfin, overal dus.

Nee, geef mij maar de huismus.

Meer vogelfoto’s? Kijk op www.birdpix.nl

Sigma lens licht in prijs gestegen

Kololo - klipspringer

De heerlijke 150 – 500 mm van Sigma, ideaal voor natuurfotografie, heb ik eerder al eens hier beschreven en ook in de huidige CameraMagazine staat een test van mijn hand. Als prijs heb ik genoemd rond de 800 euro, maar door prijsstijgingen is dat helaas achterhaald. Intussen is de winkeladviesprijs EUR 1059. Maar een vergelijkbaar objectief voor die prijs, dat zou ik zo gauw niet weten…

Deze foto is met deze telelens gemaakt. Op 500 mm (op een Canon 30d), met 1/200s en f/6.3 (uit de hand, op ISO 200). Technisch niets op aan te merken, zou ik zeggen!

Stop competitie in natuurfotografie

Competitie in natuurfotografie niet goed voor natuur

Hardlopen, wielrennen, bobsleeën, schaken, schaatsen, motor- en autoracen: niemand zal willen bestrijden dat deze activiteiten zich uitstekend lenen voor een competitieve confrontatie. De één loopt immers harder dan de ander en dat kan iedereen waarnemen. En meten liefst, want de onderlinge verschillen bedragen intussen soms maar tienden van seconden.

In tal van andere activiteiten is er van competitie geen sprake. Een wedstrijd boekhouden? Een competitie voor een huis schilderen? De eigenaardigste competitie die ik ooit meemaakte was die van ‘het wereldkampioenschap houthakken’, ergens in het noorden van Finland. Mannen – wie anders – kregen een stukje berkenbos toegewezen, een bijl en twee uur tijd. Wie na die twee uur de grootste stapel kachelhout had – gestapeld, ontdaan van schors – was winnaar. Meetbaar, dus weer, maar eigenaardig ook. Een Finse traditie, zullen we maar zeggen. Bestaat er ook niet zoiets als varkens werpen, modderworstelen en keistenen werpen? Zal best.

Onzin

Fotografie leent zich veel minder, nee, leent zich misschien wel helemaal niet voor enige vorm van competitie. Zoals ook schilderkunst dat niet doet. Een wedstrijd tussen Rembrandt, Brueghel, Vermeer, Van Gogh en Ruysdael, zo dat tijdgenoten zouden zijn: ziet u dat voor zich? Of Bach, Beethoven, Mozart: welke is ‘de beste’ componist? Onzin natuurlijk.

Er zijn verschillende redenen waarom een uitingsvorm als fotografie zich niet voor een competitieve ‘krachtmeting’ leent. En zeker de natuurfotografie niet. Ik ga er hier enkele uiteen zetten.

1. De eerste ligt erg voor de hand en had u zelf ook al bedacht. Fotografie is in hoge mate een vorm van individuele expressie. Wat de één mooi vindt, vindt de ander helemaal niets. Een kwestie van smaak dus, in rond taalgebruik. En hoe kun je dat nu competitief tegen elkaar afwegen? Bestaat een jury uit drie leden die ‘tegenlicht’ mooi vinden en twee niet, dan zijn de ‘tegenbelichters’ dus in het voordeel. Maar of dat automatisch ook betere foto’s zijn…

2. Jury’s, maar ook tijdschriftuitgevers, zullen vrijwel altijd de voorkeur geven aan de meer extreme uitingen van (natuur)fotografie. Waardoor in de loop der tijd niet meer het gewone, maar alleen nog het ongewone in beeld komt. Niemand fotografeert meer een merel of een huismus, maar ‘we’ zitten met z’n allen in een schuiltent bij een zelf gestoken takje een ijsvogeltje te fotograferen, aangetrokken door een door ons hieronder geplaatste bak met visjes. Het ongewone wint het van het gewone, vooral toch omdat er competitie in het spel is.

3. De digitale (spiegelreflex)fotografie is nu – financieel – zo bereikbaar geworden, dat hele horden mensen zich hierop hobbymatig storten. Niets op tegen, maar de kwetsbare natuur kan daar niet overal even goed tegen. Als er ergens een bijzondere vogel opduikt (sneeuwuil), dan ontstaan er letterlijk files, geholpen door SMS, Twitter en weet ik wel niet wat voor communicatiemiddelen. Hele ritsen statieven met kijkers en telelenzen komen er tevoorschijn… ik vind het een idiote vertoning eerlijk gezegd. Want natuurbeleving is bij uitstek een individuele zaak, of hooguit iets voor een klein groepje gelijkgestemden.

4. De vrijetijdsfotograaf ziet de prof als zijn grote voorbeeld. Steeds meer vrijetijdsfotografen met geld en tijd hebben duurdere apparatuur dan de prof en hebben ook meer tijd en geld om verre reizen te maken. Met z’n allen staan we in Japan naar de ijsapen te kijken en trekken we door Botswana en Kenia voor weer een adembenemende ‘kill’. Drie, vier weken is niks, waar de prof vaak moet proberen in een week tijd zijn opdracht bij elkaar te schieten. Maar: de prof weet wat hij doet en is goed voorbereid.

5. Die prachtige beelden van de professional in bladen in binnen- en buitenland wil de vrijetijdsfotograaf ook maken. Naast de bladen zijn er de wedstrijden: de BBC, de Duitse competitie en nu dus ook de Natuurfotograaf van het Jaar in Nederland. De uitwassen die dat oplevert zijn ons intussen allemaal bekend. Bitterballen etende vossen zijn het meest trieste voorbeeld dat ik ken, maar ook vlinders in koelkasten vind ik geen fraai staaltje van natuurfotografie. De oorzaak: het willen maken van steeds extremere beelden. Competitie, bevorderd door het instellen van wedstrijden. En de bladen die de prijswinnaars maar al te graag publiceren. (Voor weinig, meestal.)

6. Intussen zijn er allerlei idiote regels in het leven geroepen om de natuurfotografie in goede banen te leiden. Geen nestfotografie, roept Birdpix. Maar we zien genoeg foto’s waarvan je op je klompen aanvoelt dat ze een meter naast het nest zijn gemaakt. Dat is dan toch onzin? Grasduinen vermeldt op z’n cover: 100% lokvrije jonge vossen in beeld. Dat moet er kennelijk bij staan om nog enigszins geloofwaardig over te komen.!

Hoger doel

Natuurfotografie moet een hoger doel dienen. Het beschermen van die natuur. Het vastleggen waar het fout gaat. Aangeven waar het goed gaat. Laten zien vooral hoe prachtig het is. En niet overal in de wereld, maar dichterbij huis. Want natuurliefhebber zijn en tegelijkertijd wel de hele wereld over vliegen laten zich steeds minder goed met elkaar rijmen. Is er geen prachtig bos op fietsafstand van je huis? Heb je daar alle vogels, reeën, padenstoelen en voorjaarsbloemen al vastgelegd? In Japan zijn voldoende fotografen om die sauna-apen daar vast te leggen. In Afrika zijn meer dan voldoende fotografen om de natuur daar in beeld te brengen. Dat bespaart heel wat energie, en dat is zó goed voor de natuur.

Natuurfotograaf Ruben Smit daarover, in het fotoblad Focus (maart 2009): “Ik ben niet geïnteresseerd in het fotograferen van bijvoorbeeld Koningspinguïns op de Zuidpool. Dat doen al zoveel fotografen. De Nederlandse natuur lijkt op het eerste gezicht niet opwindend, maar dit land leent zich uitstekend voor het in beeld brengen van de relatie tussen mens en natuur.” En ook: “Je ziet vaak werk van natuurfotografen die er niet om lijken te geven of hun foto’s authentiek zijn en stroken met de waarheid. Onder hun foto staat bijvoorbeeld ‘Herten op de Veluwe’, en dan zie ik dat ze daar helemaal niet zijn gemaakt, maar in Denemarken omdat zulke dikke eiken in de achtergrond hier helemaal niet voorkomen. Het interesseert hen niet wat ze fotograferen, als het maar verkoopt. En daar wil ik niet bij horen.”

Laten we stoppen met de competitie in de natuurfotografie. Maar mooie fototentoonstellingen maken, interessante bijeenkomsten met lezingen van mensen die verstand van zaken hebben. Van fotografie, maar ook van de natuur. Niks wedstrijd, maar genieten.

Is dat een pleidooi waar iemand iets voor voelt? Ik maak er een poll van. Geef uw mening!

Geurt Besselink in Etten-Leur

Veluweboek van Geurt Besselink

De bekende natuurfotograaf Geurt Besselink houdt op 12 maart 2009 van 19:30 – 22:00 uur een lezing in Etten-Leur. Alle gegevens staan hieronder. Besselink is onder andere bekend van zijn prachtige boek over de Veluwe.

Plaats: Etten-Leur
Locatie: Het Turfschip Lange Brugstraat 63 4871 CM Etten-Leur
Telefoon 076 5013145 Kosten: toegang gratis
Georganiseerd door: IVN Etten-Leur

Lichtafval – kan ook móói zijn

 

Lichtafval werkt hier positief

Lichtafval beschouwen we over het algemeen als een vervelende bijkomstigheid van minder goede lenzen. Vooral bij volle lensopening doet het verschijnsel zich voor. Blauwe luchten, met donkere plekken in de hoeken. Met de juiste software is ‘het probleem’ gemakkelijk op te lossen: het maakt de hoeken lichter: de mate en de grootte van de cirkel binnenin zijn nauwkeurig in te stellen.

 

Maar nu het omgekeerde. Van de Canon 70-200 f/4 L IS USM kun je moeilijk volhouden dat het een minder goede lens is. Met deze lens maakte ik bijgaand paddestoelportretje. Door hier juist wat lichtafval aan toe te voegen verhoogde ik de intimiteit van het tafereeltje. De omgekeerde wereld…

CameraMagazine 120: NU in de winkel

CameraMagazine 120 NU in de winkel

Wat een heerlijk nummer is deze CameraMagazine geworden: nummer 120, vanaf 27 februari verkrijgbaar (EUR 5,90). Veel onderwerpen, zodat er voor iedere fotoliefhebber wel iets in staat. Maar het meeste zal alle ‘fanatieke fotografen’ wel aanspreken!

Op het omsag zie ik al een onderwerp dat mijn aandacht onmiddellijk trekt: een vergelijking tussen de Nikon P6000 en de Canon G10. De uitslag? Lees het zelf maar… Ook de Canon EOS 5DMKII wordt stevig onder handen genomen, evenals de digitale meetzoeker van Leica, de M8.2. Lijkt me een heerlijk machientje om mee te werken – als je daar de tijd voor hebt. En de Panasonic G1: hoe zou die zijn?

Dan staat ook mijn Sigma 150-500 mm er in, de lens die ik mee heb genomen naar Zuid-Afrika om daar wildlife mee te fotograferen. Een prima lens, heb ik hier al eerder verklapt. Maar nu kun je het met eigen ogen zien.

Humor: ook leuk

In itialen op boom...

Humor in een foto is altijd leuk. Nou ja, bijna altijd. Maar als je in het Westerwald – Duitsland – tijdens een dagtrip in de bossen je eigen initialen tegenkomt, ja, dan vind ik dat wel humor. WL 4,0. Nee, waar die cijfers voor staan…

 

Ook foto’s met humor gemaakt? Stuur eens wat op: ik publiceer ze graag voor je! Stuur je beelden naar [email protected] met in het onderwerp: HUMOR. Max. 1 Mb graag.

Fotoworkshops in Beekse Bergen

Is er in Nederland een leukere locatie denkbaar om ‘wildlife fotografie’ te oefenen dan in ons eigen Safaripark Beekse Bergen? Dat denk ik niet. Daarom zijn er ook dit jaar hier weer verschillende fotoworkshops.

Eéndaagse workshops (9:30 – 20:00 uur): op 8 mei (onder voorbehoud) en 28 augustus 2009 (beginners) en op 26 juni en 18 september 2009 (gevorderden).

Theorie, praktijk, opdrachten, foto’s bespreken, presentatie van een aantal foto’s op een webalbum met commentaar. Inclusief koffie/thee met streekgerecht, lunch en diner.
Prijs: EUR 135,- per persoon.
Beginner: iedereen met interesse in fotografie en in het bezit van een digitale camera (compact of spiegelreflex). Gevorderd: actieve vrijetijdsfotograaf met digitale spiegelreflexcamera en een telebereik van ten minste 200 mm.

Weekend workshops (zaterdag 10 – zondag 17 uur): 27/28 juni 2009 en 12/13 september 2009
Theorie, praktijk, opdrachten, foto’s bespreken, presentatie van een aantal foto’s op een webalbum met commentaar. Inclusief koffie/thee met streekgerecht, lunch (2x), ontbijt (1x) en diner (1x).
Prijs: EUR 250,- per persoon.
Afhankelijk van het seizoen, het weer en de mogelijkheden ook inclusief exclusieve boottocht, roofvogelshow en in 4×4 dicht langs dieren rijden (alleen in weekenden).

Kijk ook op www.beeksebergen.nl

Weblog, foto’s en auteursrechten

Onlangs werd de Natuurfotograaf van het Jaar gekozen door een – ongetwijfeld deskundige – jury. Naar aanleiding daarvan ontstond er, naar goed Nederlands gebruik, een discussie over de juistheid van de keuze. Die discussie speelde en speelt zich onder meer af op mijn eigen site, die gaat over mijn werkzaamheden als schrijver en fotograaf.

(c) J. van de Watering

Eén van de winnaars – ik was niet onverdeeld positief over zijn beeld, dat meer op een mislukt kunstwerk van een zondagsschilder lijkt dan op een foto van een bloem – beklaagde zich vervolgens over het feit dat ik zonder toestemming de foto op de site heb gebruikt. Daarom is het misschien goed de regels hieromtrent nog eens uiteen te zetten.

Allereerst de vraag: mag ik andermans plaatje of foto op mijn blog zetten? Wanneer je iemands foto, afbeelding of plaatje op je weblog zet, maak je er een kopie (verveelvoudiging) van. Dat mag alleen met toestemming van de maker of wanneer er sprake is van een citaat. Het overnemen van (een deel van) een afbeelding, foto, tekening of ander beeld is toegestaan om dat beeld aan te kondigen, te bekritiseren of te bespreken. Hergebruik van beeld als versiering is niet toegestaan.

Vogel- en natuurfotofestival in Abbeville

Natuurfoto- en filmfestival

Het 19e festival de l’Oiseau et de la nature vindt dit jaar plaats van 18 tot 26 april in Abbeville in de Picardie, Frankrijk dus. Met de prachtige  Baai van de Somme als heerlijk decor.

Alle informatie is intussen op een speciale website te vinden. Onderdeel is ook altijd een internationale competitie voor natuurfotografen. Alle regels hiervoor staan op de site – in het Frans en gelukkig ook Engels. De inzendtermijn sloot overigens al in november vorig jaar. Meedoen is er dus niet meer bij – maar kijken straks, dat kan natuurlijk altijd!