Categorie: "Fotografie"

Fotolive nieuw ‘internet-initiatief’

Geld waard?

Sinds de digitalisering van de fotografie is het geen uitzondering meer dat bijvoorbeeld tijdens een vakantie honderden foto’s worden ‘geschoten’. De mooiste foto’s worden gemaakt. Foto’s met nieuwswaarde, soms prachtig of ontroerend om te zien, mooie sportfoto’s of een portret, mooie shots van een land of uit de natuur. Foto’s zeggen soms zoveel meer dan woorden! “Uw foto’s zijn veel geld waard”, menen de initiatiefnemers van de nieuwe website. “Wij gaan via voornoemde website zorgen dat aanbieders en afnemers van foto’s met elkaar in contact komen. Wij zorgen dat fotografen – amateurs of professionals – hun werk via één portal kunnen aanbieden en verkopen. Niet alleen aan bedrijven, maar ook aan particulieren. De laatste doelgroep is uniek, maar ook enorm groot. Veel particulieren zijn op zoek naar leuk, interessant of mooi fotomateriaal. Voor art aan de muur, of om hun privé (Hyves) site ‘op te leuken’ of ze zijn ergens op vakantie geweest en willen hun nog af te drukken fotoboek verrijken met nog meer foto’s van de omgeving! De toepassingmogelijkheden van digitaal gemaakte foto’s zijn zeer breed.” Hoe wordt de beveiliging van het aangeleverde materiaal gewaarborgd? “Wij zorgen er voor dat alle het fotomateriaal wordt beveiligd. Het geplaatste materiaal wordt vekleind, waardoor we tot een minimum beperken dat fotomateriaal wordt gekopieerd door andere internetgebruikers.” Welke voordelen zijn er voor de consument? ”

Fotowedstrijd Groningen

 

Fotowedstrijd Goningen

Rondom de verschijning van het derde deel van de Geschiedenis van Groningen, op 11 maart, wordt een fotowedstrijd georganiseerd.
In het kader van de wedstrijd staat er iedere vrijdag in het Dagblad van het Noorden een foto uit het geschiedenisboek dat het thema ‘Betrap de Verandering’ illustreert. De foto moet mensen motiveren hun eigen omgeving vanuit dit perspectief te bekijken. Foto’s kunnen sinds 23 januari worden ingezonden en bekeken op de website www.dvhn.nl/fotowedstrijd. De competitie sluit op 28 februari.

 

De winnaars maken kans op tal van aansprekende prijzen, waaronder een tocht boven Groningen in een luchtballon. Bovendien worden de winnende foto’s, met het verhaal van de makers, gepubliceerd in de krant. Ook worden de prijswinnende inzendingen op verschillende plaatsen geëxposeerd.

De derde editie van de Geschiedenis van Groningen staat in het teken van de periode 1795-heden. Daarmee is dit nieuwe standaardwerk over het verleden van stad en provincie compleet. Aan de meer dan 1200 pagina’s Groninger geschiedenis is sinds 2003 gewerkt door een viertal redacteuren en elf auteurs.

Meer informatie.

Gerard Fieret overleden

 

Gerard Fieret tussen zijn tekeningen in het Gemeente Museum in mei 2002. FOTO HARRY VERKUYLEN.

Kunstenaar en fotograaf Gerard Fieret is vorige week in zijn woonplaats Den Haag overleden aan de gevolgen van een longontsteking. Hij was 85 jaar. Dat heeft het Gemeentemuseum van Den Haag vrijdag laten weten.

Gerard Fieret, die studeerde aan Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, was bekend als tekenaar, dichter en panfluitspeler, maar vooral als fotograaf. Hij kocht zijn eerste camera aan het begin van de jaren zestig en begon te fotograferen wat hem op straat voor de voeten kwam.

Available light: schrijven met licht

Canon 30D, 1/6s met f/5.0. Camera op tafel, zelfontspanner.

In jargon spreken we meestal van available light fotografie. Fotograferen dus met het bestaande licht. Met weinig licht, wel te verstaan. Want midden op een zonnige dag een foto maken is wel met het bestaande licht, maar dat is er dan in overvloed. Vaak zelfs veel te veel, maar dat een andere keer.

 

De bezitters van een compactcamera of een spiegelreflexcamera met ingebouwde flitser die in de stand ‘automaat’ fotograferen (hoewel ‘kiekjes’ maken hiervoor misschien een betere aanduiding is) zullen nooit met available light werken. Want zodra in zo’n lichtarme situatie de ontspanknop half wordt ingedrukt schiet de flitser aan of omhoog en wordt al het aanwezige licht ‘overstemd’ met – doorgaans hard en minder fraai – flitslicht.

Situaties

Er zijn heel veel situaties waarbij het fotograferen met available light het mooiste resultaat oplevert. Maar gevaren zijn er natuurlijk ook. Het gevaar van bewegingsonscherpte is het meest nadrukkelijk aanwezig: weinig licht betekent immers lange sluitertijden. Wil je ook nog enige scherptediepte overhouden dan vliegt de sluitertijd nog verder omhoog. En dan wordt het werken vanaf een statief bittere noodzaak.

Een paar situaties. Wie bezoekt er in zijn vakantie nooit eens een kerk of kathedraal? Daar is nooit veel licht en flitsen heeft geen zin vanwege het ontoereikende bereik. Bovendien: flitsen neemt hier al gauw alle sfeer weg. Je zult zelfs de camera zonder flitser moeten corrigeren (‘minnen’) om ervoor te zorgen dat de opname niet te licht wordt.

Trouwreportages en portretten in het algemeen zijn zoveel mooier met bestaand licht. Ook avondopnamen op straat en landschappen in de schemer zijn vaak prachtige voorbeelden van available light fotografie. In musea mag soms wel worden gefotografeerd, mits er niet wordt geflitst. Tijdens concerten heb je soms te maken met sterk wisselend licht, zowel in kleur als intensiteit.

De liefhebber van available light fotografie is tevens liefhebber van een lichtsterke lens. Meestal geen zoomlens dus, maar een vaste lens met een lichtsterkte van f/2.8, maar liever nog f/1.8 of zelfs f/1.4. Beroemde available light camera’s waren destijds overigens de Leica M-camera’s. Het is interessant om te volgen of de digitale M8 deze rol over kan gaan nemen.

Corrigeren

Nog even terug naar het kunstje dat lichtmeten heet. De camera meet de hoeveelheid reflecterend licht en stemt daar sluitertijd en diafragma op af. Bij een gekozen sluitertijd volgt daaruit een diafragma en andersom. De gekozen waarden worden gevonden door de beschikbare hoeveelheid licht ‘terug te rekenen’ naar 18 procent grijs, de hoeveelheid licht op een gemiddelde foto. Maar: een available light foto wordt gemaakt bij weinig licht. Als de camera dat omrekent naar 18% grijs, dan is het resultaat een te lichte foto. Wat zwart is wordt grijs weergegeven, wat grijs is wordt lichter. Als we dus de donkere sfeer willen handhaven, dan is er maar één oplossing: de camera corrigeren. Minnen, in dit geval. Zodat zwart ook zwart blijft.

Op het histogram zal dat vrijwel altijd ‘een berg’ aan de linkerkant te zien geven. Let op: dat is in een donkere situatie geen probleem, maar een must!

De beste methode om het licht in dit soort omstandigheden te meten is de spotmeting, of bij afwezigheid van deze optie de meting met nadruk op het midden. Richt de camera op een relatief licht punt waar je in elk geval nog doortekening wenst en zet die belichting vast. Daarna maak je je kadrering en druk je af.

Niet iedereen heeft zin om steeds met een statief te zeulen. Begrijpelijk. Veel omgevingen bieden gelukkig oplossingen om toch met langere sluitertijden scherpe beelden te maken. Muurtjes, pilaren, een stoel, een tafel, een boom: er zijn mogelijkheden te over om de camera even ‘vast’ te zetten. Een éénpootstatief is licht en wel gemakkelijk mee te nemen: de éénpoot kan met de hand stevig ergens tegenaan worden gedrukt, waardoor ook langere sluitertijden mogelijk worden.

Als het licht volledig ontoereikend is dan kan de digitale fotogaaf zijn ISO-waarde omhoog schroeven. Dat levert per definitie meer beeldruis op, maar soms is de keuze wel een foto met ruis of in het geheel géén foto. Die keuze is niet moeilijk. Maar: wees spaarzaam met een hogere ISO-waarde. Veel uitdagender is het om het bestaande licht met de minst mogelijke beeldruis om te zetten in een verpletterend mooie foto.

Schrijven met licht

Voor de echte fotoliefhebber behoort available light fotografie tot de mooiste vormen van ‘schrijven met licht’. Want dan komt het aan op kennis van je camera, kennis van lichtmeten en het juiste inzicht tot welke contrastomvang het beeld nog bruikbaar is.

Niet alleen de ‘donkere dagen’ lenen zich voor de available light fotografie. Overal dienen zich situaties aan waar met minimaal licht maximaal mooie foto’s gemaakt kunnen worden. Probeer het eens: het maakt fotograferen nòg veel leuker.

Anders kadreren: wie durft

Hoezo, hoofdonderwerp uit het midden...

Robin Utrecht is één van mijn favoriete fotografen. In Trouw van 3 januari jl. was een sportfoto van hem opgenomen. Bos sprint hierop naar de derde plaats in Ahoy’ Rotterdam. Maar: kijk eens naar de plek waar Utrecht (ANP) zijn wielrenners plaatst. Tegen het uiterste randje aan, waardoor het schouder-aan-schoudergevecht nog krapper lijkt te worden dan het al is! Heerlijk beeld, waar de spanning vanaf spettert.

Pinhole fotografie van Corine Hörmann in Fotogalerie Groningen

Fotograferen 'door een gaatje'

Duizenden jaren voordat de fotografie werd uitgevonden, was al bekend dat je een beeld kon maken door licht door een klein gaatje te laten vallen op een plat vlak. Dit is het principe dat aan de basis staat van de pinhole (of gaatjes-) fotografie. Corine Hörmann maakt gebruik van deze techniek om het verstrijken van de tijd te vangen in haar foto’s.

Simon Smit: straatfotograaf pur sang

Foto: Simon Smit

Ik herinner me hem nog wel, met de bril op het voorhoofd als de camera de functie van zijn ogen overnam. Simon E. Smit (95) is intussen de oudste, nog levende winnaar van de Zilveren Camera. Hij noemt zichzelf de pionier van de fotojournalistiek en dat lijkt niets overdreven. Nieuws- en actualiteitenprogramma NOVA sprak met hem naar aanleiding van 60 jaar Zilveren Camera. Ook aan het woord komen Hans Kouwenhoven, voorzitter van de Stichting Zilveren Camera, en Martijn Beekman, winnaar van de Zilveren Camera 2007 en genomineerd voor 2008. Op zaterdag 17 januari is de uitzending te zien, een dag voor de uitreiking van de 60ste Zilveren Camera. 

Fotografie in Drenthe (1844 – 1910): een lezing

Over de geschiedenis van fotografie in Drenthe is nog weinig bekend. Wat zijn de oudste foto’s? Zijn ze zeldzaam? Door wie en voor wie werden ze gemaakt? Hoe ontwikkelde de nieuwe beroepsgroep van fotografen zich? Historicus Mark Goslinga is sinds enige jaren bezig met het onderzoek naar deze geschiedenis. Op zondagmiddag 18 januari geeft hij in het Drents Archief een inleiding op de vroege geschiedenis van de fotografie in Drenthe aan de hand van zo’n 130 foto’s die op groot scherm worden getoond.

Goslinga gaat onder meer in op de verschijningsvormen van fotografie, zoals de daguerreotypie, de ambrotypie, de stereofoto, de carte de visite en de kabinetsfoto. Voor zover bekend kwam een eerste – rondreizende – fotograaf langs in Drenthe in 1844. Vanaf circa 1860 vestigden fotografen zich in de provincie, in eerste instantie alleen in Meppel en Assen. Wie waren deze fotografen en wat is er bekend over hun werk?