Tip van de week: de middenformaathype

Is een grotere sensor met meer pixels altijd beter?

Nu zo’n beetje iedere zichzelf (al dan niet terecht) serieus nemende fotograaf van APS-C naar full-frame is overgestapt, lonkt er een nieuwe horizon: het digitale middenformaat. Het middenformaat was in het digitale tijdperk langzaamaan geslonken tot een nichemarkt voor professionals, maar camera’s als de Hasselblad X1D en de Fujifilm GFX 50S hebben het weer bereikbaar én sexy gemaakt. Met name de Fujifilm krijgt laaiend enthousiaste recensies. Nu lijdt het geen twijfel dat de GFX een kei van een camera is. En met een prijs van zeven mille ‘kaal’ is-ie niet eens zo onbeschoft veel duurder dan de top van de full-framedivisie. Maar die body is pas het begin, want bij de overstap naar een groter sensorformaat kun je (behalve met hele speciale hulpmiddelen) je oude objectieven niet blijven gebruiken.

Duidelijk is te zien dat de body van de Fujifilm GFX nauwelijks groter is dan een full-frame DSLR. De (niet bijster lichtsterke) 'kitzoom' gooit echter roet in het eten.

Duidelijk is te zien dat de body van de Fujifilm GFX nauwelijks groter is dan een full-frame DSLR. De (niet bijster lichtsterke) ‘kitzoom’ gooit echter roet in het eten.

Ik heb zelf een inmiddels bijna antieke Fujifilm X-E2, waar ik erg tevreden over ben. 16 megapixels zijn ondertussen wat karig, maar als er geen X-E3 komt, kan ik altijd upgraden naar de X-T2 of X-T20. Hoe compact en licht de GFX ook is in z’n soort, hij is altijd een stuk groter en zwaarder dan de APS-C-body’s. En dan hebben we het nog niet over de objectieven. De ‘standaardkitzoom’ van Fujifilm is de onvolprezen 18-55 mm F 2,8-4. In z’n soort relatief duur met een ‘losse’ prijs van 600 euro (als onderdeel van een kit is-ie voordeliger), maar optisch superieur aan de bekende Tupperware-lensjes. Op de weegschaal komt hij net boven de 300 gram uit, en de lengte is ruim zeven centimeter. Het enige enigszins vergelijkbare objectief voor de GFX is de 32-64 mm F 4. Die biedt omgerekend iets meer groothoek, en een stuk minder tele: het zoombereik is ook 2x in plaats van 3x. Hij is een stuk groter en bijna driemaal zo zwaar, in de groothoekstand minder lichtsterk en vier keer zo duur. O ja, en hij heeft geen beeldstabilisatie, in tegenstelling tot zijn kleine neefje.

Ik wil niemand een upgrade naar middenformaat uit zijn of haar hoofd praten, maar bezint eer gij begint. Camera’s als de ‘Hassy’ en de GFX bieden onder de juiste omstandigheden een ongeëvenaarde beeldkwaliteit, maar daar hangt een prijskaartje aan – en niet alleen financieel. Vooralsnog moet je het stellen zonder superlichtsterke objectieven of echt lange brandpunten, en in de werking zijn ze traag: geen razendsnelle AF en torenhoge burstrates. Het unique selling point van de Fujifilm-systeemcamera’s was vanouds de unieke X-Trans-sensor. Heeft de GFX óók al niet…

De beste camera is misschien niet per se de camera die je altijd bij je hebt, maar de slechtste camera is zonder meer een camera die je nooit gebruikt. Groter is niet in alle gevallen beter. Een ondernemende vriendin is als backpacker op wereldreis met een Olympus OM-D: gelijk heeft ze. Zelf koop ik eerder een Pentax K-1 als de pixelkoorts weer vat op me krijgt (moet Ricoh de prijzen niet blijven verhogen, natuurlijk…), dan kan ik m’n ouwe Pentax-lenzen tenminste gebruiken. In de tussentijd ‘behelp’ ik me wel met APS-C: toch al technisch beter dan analoog kleinbeeld ooit is geweest.

Maar genoeg over mij – wat vinden jullie? (Komende dagen publiceer ik de resultaten van de vorige poll)

Is een middenformaatsensor de heilige graal?

Bekijk resultaten

Loading ... Loading ...

Lees ook:Belair: analoge klapcamera met automaat
Lees ook:De eerste universele camera…
Lees ook:Groothoeklens van vijf mille…
Lees ook:Tip van de week: liever corrigeren in raw, óók vertekening
Lees ook:Fujifilm X-Pro2 praktijktest II

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.