Tip van de week: foto’s overzetten

We fotograferen in het digitale tijdperk heel wat af, en met de sensorresoluties en burstrates van tegenwoordig levert dat een heleboel grote bestanden op. Om maar te zwijgen van een paar minuutjes 4K-video… Geheugenkaarten zijn vandaag de dag niet meer de grootste bottleneck, maar al die gigabytes moeten ook worden overgezet naar je computer. 2xkaartGrofweg zijn er drie methodes: via wifi, met behulp van een kabel of direct ‘van de kaart’ met behulp van een al dan niet ingebouwde kaartlezer.

Bedenk allereerst dat bij alle drie de methodes geldt: de zwakste schakel bepaalt het tempo. Ook met een snelle USB 3.0-verbinding haal je geen topsnelheden als het geheugenkaartje niet meewerkt. Om te illustreren hoe groot die verschillen kunnen zijn, heb ik een traditioneel SD-kaartje van acht à tien jaar oud op de foto gezet naast een moderne SDXC-kaart. Het kaartje links haalt een leessnelheid van maximaal 60x, wat neerkomt op maximaal 9 MB per seconde. Het kaartje rechts zou maximaal 285 MB per seconde moeten halen – ruim dertig keer zo snel. Waarmee je een volle 64 GB kaart in theorie even snel zou moeten kunnen leegtrekken als het 2 GB kaartje ernaast.

Uiteraard gaapt tussen theorie en praktijk vaak een flinke kloof, maar verschil ís er. Dat geldt ook voor kaartlezers, wifinetwerken en andere hardware. Zelf vind ik wifi geen optimale manier om grote hoeveelheden bestanden naar een computer of laptop over te zetten. In vergelijking met bedraad is draadloos relatief kwetsbaar en doorgaans ook relatief traag; je moet een beveiligde verbinding maken, en vaak heb je ook nog een speciaal programmaatje op de computer nodig. De camera moet aanstaan en wifi kost stroom, dus als je niet naar de accustatus hebt gekeken en je camera houdt er halverwege het uploaden mee op, is dat heel vervelend.

Dit geldt ook voor beelden overzetten via een USB-kabel – de traditionele weg. Deze methode is beslist het overwegen waard, zeker als je camera en je computer allebei over USB 3.0 beschikken (de snelheidswinst tegenover USB 2.0 is ruwweg een factor drie). Sinds ik alleen nog maar met SD-kaarten en computers met ingebouwde SD-kaartlezer werk, geef ik echter de voorkeur aan het kaartje rechtstreeks in de computer uitlezen. Daarmee hou je slechts twee schakels in de keten over – kaartje en computer – en dat werkt voor mij het makkelijkst en het snelst. Twee nadelen: kaartjes kúnnen slijten of beschadigd raken bij het pendelen tussen camera en computer, en als je camera geen SD-kaarten slikt, ben je doorgaans aangewezen op losse kaartlezer of kabel.

Als overzetten te lang duurt, kun je natuurlijk ook minder foto's maken ;-) Van een paar uurtjes damhertenjacht in de Waterleidingduinen bracht ik een twintigtal foto's mee. Maar dat lag ook aan de schuwe modellen. Geen wonder, als je op de nominatie staat om op het wildmenu te belanden...

Als overzetten te lang duurt, kun je natuurlijk ook minder foto’s maken ;-) Van een paar uurtjes damhertenjacht in de Waterleidingduinen bracht ik een twintigtal foto’s mee. Maar dat lag ook aan de schuwe modellen. Geen wonder, als je op de nominatie staat om op het wildmenu te belanden…

Lees ook:Tip van de week: kaartjes formatteren
Lees ook:Fotografisch geheugenverlies
Lees ook:Vakantiefotowedstrijd!
Lees ook:Ultrasnelle SD-kaart in maatje meer
Lees ook:Tip van de week: geheugenkaarten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.