Anders kadreren: wie durft

Hoezo, hoofdonderwerp uit het midden...

Robin Utrecht is één van mijn favoriete fotografen. In Trouw van 3 januari jl. was een sportfoto van hem opgenomen. Bos sprint hierop naar de derde plaats in Ahoy’ Rotterdam. Maar: kijk eens naar de plek waar Utrecht (ANP) zijn wielrenners plaatst. Tegen het uiterste randje aan, waardoor het schouder-aan-schoudergevecht nog krapper lijkt te worden dan het al is! Heerlijk beeld, waar de spanning vanaf spettert.

SD-kaartjes: tot twee Tb

Steeds meer opslagcapaciteit op een kaartje

Er zijn al gebruikers van compactcamera’s die stoppen met het opslaan van foto’s op de harde schijf van hun PC. Een kaartje van twee Gb kost immers al zo weinig, dat je net zo goed af en toe een nieuw kaartje kunt kopen. Want dan kunnen ze altijd en overal de foto’s van vakantie, kinderen of kleinkinderen laten zien, mits ze hun camera bij zich hebben.
Nog even en je kunt al je foto’s uit je hele leven op één kaartje kwijt. De nieuwe SDXC (eXtended Capacity) opslagkaarten hebben een capaciteit van 32 GB tot 2 TB. De schrijfsnelheid begint op 104 MB/s, maar snelheidsverhogingen tot 300 MB/s zijn nu al voorzien.
Op één 2 TB kaartje sla je zo’n 100 films in HD-kwaliteit op, 480 uur aan eigen HD-video-opnamen of 136.000 foto’s in hoge resolutie. De eerste SDXC-kaartjes komen binnen het eerste kwartaal van dit jaar op de markt. Waarschijnlijk wordt gestart met kaartjes van 64 GB.

Professional Imaging 2009

Elk jaar vindt in Nieuwegein de (vak)beurs Professional Imaging plaats. Professional Imaging presenteert de nieuwste ontwikkelingen en trends op het gebied van vakfotografie, DTP, webdesign, 3d-visualisatie, AV-productie en digitaaldruk. Afzonderlijke vakgebieden die in ras tempo in elkaar grijpen en in elkaar overlopen tot een nieuwe markt: Crossmedia.

Professional Imaging is een beurs met een plus. Want de organisatie draagt ook kennis over via lezingen en workshops. Noteer alvast in de agenda: Professional Imaging, 8 t/m 10 maart 2009 in het Nieuwegein’s Business Center te Nieuwegein.

Alle informatie en het programma met sprekers en workshops: www.professionalimaging.nl

Nog meer foto-manipulatie…

Bron: Trouw
Defensiefotograaf Sjoerd Hilckmann noemt het ‘achteraf gezien een stomme keuze’ dat hij in Uruzgan een actiefoto manipuleerde en ook nog instuurde voor de Zilveren Camera.

 

De 'zelfstandig' rijdende auto...

De

De kwestie Jans (Volkskrant – ontslag i.v.m. manipuleren foto) krijgt een vervolg. Lees maar. Het geeft intussen wel te denken. WorldPress Photo komt eraan. Hoe ‘eerlijk’ zullen die beelden zijn?

„Achteraf gezien had ik die foto niet moeten insturen, maar ik kon niet meer terug. De foto was al een eigen leven gaan leiden doordat ‘ie al in het nieuws was geweest”, vertelt fotograaf Sjoerd Hilckmann (34). Hij heeft naar aanleiding van vragen van Trouw over de foto besloten om met zijn verhaal naar buiten te komen.

World Press Photo: Balance

World Press Photo: Balance

‘Balance’ is het thema waarmee twaalf jonge fotojournalisten afkomstig uit de hele wereld dit jaar op pad gingen. Ze deden dat op verzoek van World Press Photo, dat talenten al jaren met opdrachten en lessen stimuleert. De resultaten werden besproken tijdens de Joop Swart Masterclass en zijn afgedrukt in een met zorg vormgegeven boekje.

Fotojournalisten houden meer van onevenwichtige situaties, zou men denken, omdat die meer nieuwswaarde hebben. De jonge fotografen lieten zich echter niet door het ogenschijnlijk saaie thema in slaap sussen en kwamen vrijwel allemaal met indrukwekkende fotografische interpretaties naar Amsterdam terug. Van kleurrijke straatfoto’s uit de Verenigde Staten tot confronterende zwartwit foto’s uit Kaboel en Tibet. Van balans bij mensen (tweelingen in Burundi) tot balans bij onderwerpen (dorpsleven in Duitsland). De variëteit onder de inzendingen is groot, maar alle fotoseries laten zich scharen onder de noemer ‘veelbelovend’.

Een Deen in Japan

Foto: Jacob Aue Sobol

De beeldtaal die Jacob Aue Sobol (Kopenhagen ‘76 / genomineerd Magnum-lid) in zijn nieuwste boek, Ik, Tokyo laat zien, houdt ergens het midden tussen dat van Anders Petersen en Daido Moriyama. Qua toon en onderwerpkeuze misschien wat meer in de richting van de laatste. Het kan zijn dat de omgeving waar de foto’s gemaakt werden, daarin een rol in speelt. Tokyo: Shinjuku, het jachtterrein van Moriyama en Araki. Anders Petersen heeft een nog wat surrealistischere beeldtaal, die vooral gedijt naarmate hij zich meer in de eigen omgeving bevindt. Diens foto’s zijn, voor ons westerlingen, wellicht ook wat meer herkenbaar. Aue Sobol weet de spagaat tussen beide oeuvres schijnbaar moeiteloos te overbruggen, alsof hij die ineen doet smelten, bij beiden in de leer is geweest. De foto’s van steegjes zijn regelrechte Moriyama-citaten. Ook die andere grens, die tussen het ‘kiekje’, bedoeld om het directe leven te vangen, en de z.g. intrigerende ‘geconstrueerdheid’, slecht hij met gemak. We zouden dit soort fotografie kunnen zien als de verre nazaat van de Bauhaus-fotografie (ook door mij bewonderd toen ik net van de Fotografieschool kwam). Het belangrijkste Leitmotiv daar was spontane direktheid, waarbij uitsneden weliswaar naar het tweede plan werden verwezen maar juist daardoor een soms meer, soms minder duidelijk bewustzijn van die kadrering opriep. Ralph Gibson komt even om de hoek kijken, maar legt het af door te overduidelijke enscenering. Dan liever de vergelijking met William Klein, die ver-Franste Amerikaan in New York, aan wie een enkel beeld reminicenties oproept. Of Bruce Gilden. Beiden maakten een boek over Tokyo. In Japan zelf bestaat een lange traditie van op emotie gebaseerde fotografie. Daar echter niet met het luchtige Bauhaus-perspectief, maar vanuit een schijnbaar dieper gelegen emotionele noodzaak. Dat is ook waar Aue Sobol klaarblijkelijk naar op zoek is. Zou het kunnen dat er een overeenkomst bestaat tussen het schone, brave Denemarken, de wat kille opvoeding die dat met zich meebrengt, en het op schoonheid gerichte, formele masker, dat de Japanse samenleving van haar burgers vraagt? Hebben Denen (Scandinaviërs?) en Japanners soms een vorm van onderdrukt emotioneel leven met elkaar gemeen? Is Aue Sobol daarom vanuit eigen ervaring op zoek naar de emotie achter dat masker? Wat hebben die Japanners, zo gefotografeerd, prachtige gezichten. Je blijft er naar kijken.

World Press Photo: vrijdag de 13e…

Op vrijdag 13 februari 2009 | 11:00 – 13:00 uur | Boekmanzaal in het Gemeentehuis, Amstel 1, Amsterdam

De bekendmaking van de 52ste World Press Photo zal op 13 februari plaatsvinden.

Om 11.00 uur zullen de winnende foto’s, in aanwezigheid van de jury, te zien zijn op een groot scherm. De foto’s worden tegelijkertijd gepubliceerd op de website van WPP.

Van 4 mei tot en met 28 juni zijn de winnende foto’s te zien in de Oude Kerk, op het Oudekerksplein in Amsterdam.