Lightroom: favoriet bij veel fotografen

Cursus Lightroom in CameraMagazine

Voor het inladen, kopiëren (backup), bewerken, opslaan en erchiveren van mijn foto’s gebruik ik eigenlijk alleen nog maar Lightroom. Destijds kocht ik versie 1.0, bij de introductie gelijk. Daarvoor was het RawShooter – toevallig kwam ik dat recent nog tegen op een CD-ROM, ergens in een kast. Heel even was er de verleiding om het nog even te installeren – maar dat heeft geen zin, want de RAW-formaten van mijn huidige camera’s zaten daar nog niet in verwerkt.

Werken met RAW-formaten in Lightroom is net zo gemakkleijk als het werken in JPG-bestanden in andere software. In CameraMagazine is onlangs een serie artikelen gestart die de lezer stap voor stap meeneemt in het werken met Lightroom – een programma voor de workflow, zoals dat zo mooi heet. Bedoeld wordt: voor elke stap die de fotograaf dient te zetten. Van het inlezen van het kaartje tot het opslaan, uitprinten of gereed maken als webpagina van foto’s. In CameraMagazine nr. 121 (mei 2009) is het eerste deel verschenen.

Scherpte… op de juiste plek

© WL | Portret met 50 mm objectief

De fotograaf die bewust met zijn beeld bezig is bepaalt bij elke opname opnieuw waar hij (of zij natuurlijk) de scherpte wil hebben. Voorin of achterin, veel of minder scherptediepte.

Bij personen en dieren kiezen we haast altijd voor de ogen – of een oog – dat scherp moet zijn. Dat is waar we als kijker naar de foto het eerst naar kijken. Maar: er zijn uitzonderingen. Bijvoorbeeld als het om deze foto gaat. Deze foto diende als illustratie bij een – intussen gepubliceerd – artikel in een personeelsorgaan dat gaat over een hobbyfotograaf. En daarom koos ik ervoor de nadruk in scherpte op de camera (een Canon G10) te leggen en niet op de persoon.

Cuba: altijd ‘raak’

Cuba - altijd raak

In Cuba kun je eigenlijk geen ‘slechte’ foto maken. De mensen, de kleuren, de landschappen: alles is even mooi. Zo lang het nog duurt. Cuba was gastland op de afgelopen Vakantiebeurs (januari 2009). En die stand ademde helemaal de geest van het prachtige land: knap gedaan van de vormgevers.
Maar deze foto heb ik heus in Cuba gemaakt – niet op de Vakantiebeurs.

We wandelden wat – met twee collega’s. Het advies was om toch maar niet alleen op pad te gaan, met onze apparatuur zo zichtbaar om de nek. En dat was ook wel verstandig. Ineens zag ik dit meisje hier zitten. Ik knielde, vroeg haar wat – ze verstond me natuurlijk niet – maar bleef verder onbewogen zitten. Dat beschouwde ik maar als toestemming om de foto te maken.

Intussen – eerlijk is eerlijk – is Cuba ook wel een beetje een cliché geworden in de fotografie. Zijn er nog fotoliefhebbers níet naar toe geweest? En de beelden zijn altijd even mooi, kleurrijk, nostalgisch. Daarom: Cuba: altijd ‘raak’. Waarmee je ook schiet.

Vincent van Gogh in Basel

Schilderij Vincent van Gogh

Fotografen kunnen veel leren van kunstschilders. Compositie, de regel van één derde, plaatsing van het hoofdonderwerp, lijnen en nog veel meer.

Het Kunstmuseum Basel toont van 26 april tot en met 27 september 2009 het wereldwijd eerste grote retrospectief van de landschapsschilderijen uit elke creatieve periode van Vincent van Gogh, “Vincent van Gogh – between earth and heaven: the Landscapes”.

Onder de 70 tentoongestelde werken bevinden zich behalve bekende topstukken ook schilderijen die zelden voor het publiek te zien zijn geweest. Voor de unieke tentoonstelling zijn werken uitgeleend door musea uit Europa, de Verenigde Staten en Azië en een deel komt uit privécollecties. Om het werk van Van Gogh in een breder perspectief te plaatsen wordt de expositie aangevuld met 40 meesterwerken van tijdgenoten als Monet, Gauguin en Cézanne afkomstig uit de collectie van het Kunstmuseum Basel.

Van donker naar licht
De expositie laat prachtig de ontwikkeling van Van Gogh zien. De landschappen waarin hij leefde hadden een groot effect op hem en zijn werk. Na de vroege, donkere schilderijen uit de Nederlandse periode werden de kleuren in zijn Parijse tijd lichter en nog intenser toen hij naar Zuid-Frankrijk trok.

Museumbezoek/arrangement
Tickets voor de Van Gogh-tentoonstelling zijn online of telefonisch in de voorverkoop te bestellen, met of zonder rondleiding. Verder aan de kassa van het museum en in de grote filialen van het Zwitserse warenhuis Manor. Er is tevens een RailAway trein-toegangsbiljet binnen Zwitserland te boeken en Basel Tourismus heeft complete hotelarrangementen inclusief toengangskaartje vanaf ca. 67 euro. Het Kunstmuseum Basel heeft tijdens de Van Gogh-expositie verlengde openingstijden: dinsdag t/m zondag van 09.00 – 19.00 uur. Timeslots op elk heel uur tot 17.00 uur.

Meer informatie
Naar Basel: rechtstreeks vanuit Nederland met ICE-dagtrein of CNL-nachttrein (www.nshispeed.nl) of met Swiss International Air Lines (www.swiss.com)
Kunstmuseum Basel, St. Alban-Graben 16, CH – 4010 Basel, telefoon +41 (0)61 206 62 62, www.kunstmuseumbasel.ch
www.vangogh.ch
www.basel.com

De Nachtwacht: wie zijn dat?

Als wij nu een groepsfoto maken, dan weten we doorgaans wel wie we voor ons hebben. Maar toen de fotografie nog niet bestond en de fotograaf nog schilder heette, lag dat anders. Neem ons allerbekendse schilderij: de Nachtwacht. We weten nog maar sinds kort wie eigenlijk de mannen zijn die hierop staan. Opmerkelijk, nietwaar?

De Nachtwacht blijft een opmerkelijk staaltje ‘available light’ kunst. Hedendaagse fotografen kunnen hier nog steeds van leren. Niks flitsen, schermen plaatsen, kunstlicht. Met minimaal licht, natuurlijk licht, je beeld creëren: is dat niet het mooiste dat er is?

Info: www.rijksmuseum.nl.

Nationaal Archief digitaliseert beelden

Digitaliseren en archiveren

Het afgelopen halfjaar hebben het Nationaal Archief, het Filmmuseum en het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid intensief samengewerkt aan het bestek voor de Europese aanbesteding voor het digitaliseren van de fotografische afdrukken en de negatieven. Het Nationaal Archief is trekker van dit traject vanwege de aanwezige kennis op het gebied van fotografie en digitalisering van fotomateriaal.

Schuiltent handig hulpmiddel bij natuurfotografie

© Willem Laros | Schuiltent van schuiltenten.nl

Natuurfotografen gebruiken graag een schuiltent. Dat wil zeggen: de natuurfotografen die veel op eenzelfde plek zitten, een gebied goed kennen en weten welke dieren ze daar kunnen verwachten. Schuiltenten zijn in verschiillende maten en soorten te verkrijgen. Handig is in elk geval als je aan alle vier de zijden een opening hebt, je de tent goed kunt vast zetten (vier hoeken, vier lussen hoger) en je voldoende ruimte hebt om je te bewegen (fototas, krukje e.d.). Ook een rits om de voorste poot van het statief naar buiten te leiden is praktisch, nee eigenlijk noodzakelijk. De kleur van de tent maakt je vooral onzichtbaar voor andere mensen: veel dieren zijn tamelijk kleurenblind, dus daar hoef je het niet voor te doen.

Buteo (foto) in Nederland verkoopt goede schuiltenten. En nog heel veel andere accessoires voor de natuur- en buitenfotograaf. Het bedrijf is met zijn producten aanwezig op tal van fotofestivals.

Wolven in Duitsland

Lijkt echt, maar is nep

Het Bayerische Wald, in het oosten van Duitsland. Het is een uitgestrekt gebied waarin in zeer ruime verblijven dieren als wolven, beren, de Europese kat en de lynx zijn ondergebracht. En wel zo dat ze ook goed te fotograferen zijn zonder hekken of ander ‘menselijk ingrijpen’.
Deze foto lijkt dus wel spannend, en er zullen ook fotografen zijn die dit als ‘spannend’ verkopen, maar het is toch een soort Beekse Bergen in het groot. Niets op tegen, maar goed om te weten. Het hert dat er ligt is vermoedelijk een verkeersslachtoffer of een jachttrofee, daar neergelegd met een pickup. En zeker niet veroverd door deze schele en veel te vette wolf.
Maar een aardige foto vind ik het nog steeds.

Kinderdijk: cliché’s vermijden

© Willem Laros

Bij het fotograferen van ‘bekende plekken’ liggen de cliché’s voor het oprapen. Juist op dat soort plekken is het leuk de cliché’s te vermijden en actief te zoeken naar andere invalshoeken.

Onlangs was ik voor een – nog te verschijnen – reportage in Kinderdijk, ons beroemde molenpark dat door de Unesco is aangewezen als werelderfgoed. Op een doordeweekse dag, halverwege de ochtend. Desondanks waren er al bussen vol (Japanse) toeristen op pad. Druk kletsend en foto’s makend met minuscule grijze kastjes.

De cliché’s zijn een rij molens, klompen, de spiegeling in het water, een molen integraal in beeld. En maak die beelden ook gerust, maar zoek ook naar andere mogelijkheden. Een paar voorbeelden.

Eddy van Wessel in Afghanistan

© Eddy van Wessel

Nederland helpt druivenboeren, staat er boven het artikel dat Van Wessel op deze wijze illustreert. Op de foto Zahir Shah, op zijn manier aan het snoeien. Dat gaat in Frankrijk en Duitsland anders, zoveel wordt wel duidelijk.

De foto ademt een prachtige sfeer. De zwaaiende arm, de donkere luchten, de kleding van de man, de woeste takken van wat kennelijk druiven zijn. Een Van Wessel op zijn best! Gepubliceerd in Trouw, begin april.