Categorie: "Fototentoonstelling"

Lionel Wendt – Ceylon

Lionel Wendt Ceylon

© Lionel Wendt. Courtesy galerie Ton Peek (Utrecht)

Omdat Pride Amsterdam ondanks de nieuwe naam en al het onderliggende gesteggel over etiketten nog steeds een beetje gay is, wijzen we graag op de tentoonstelling Ceylon van Lionel Wendt in Huis Marseille. Lionel Wendt (1900-1944) was geboren in Ceylon, het huidige Sri Lanka, en keerde na zijn studie in Engeland naar zijn geboorteland terug. Als kunstenaar was hij van vele markten thuis, en naast concertpianist en schrijver was hij ook en bovenal fotograaf. In die hoedanigheid maakte hij fluwelige landschappen, portretten en naakten – de laatste vaak met een duidelijk homo-erotische lading in een tijd dat dit officieel nog helemaal niet door de beugel kon.

Foam zoekt gidsen die gebarentaal beheersen

Blinde fotografen… het klinkt onwaarschijnlijk, maar ze zijn er – net als er dove componisten zijn. Tegen dove of slechthorende fotografen is natuurlijk al helemaal niets te bedenken, en dat geldt minstens zo goed voor dove of slechthorende fotografieliefhebbers. Toch komen die er in musea vaak bekaaid af – denk aan rondleidingen en audiotours, zoals bij de Genesis-tentoonstelling van Sebastião Salgado.

Foam-Musea-in-gebaren

Gediplomeerden opleiding gids NGT, 2016. © Foam

Fotografiemuseum Foam was een van de initiatiefnemers van het project Musea in Gebaren, waarbij doven en slechthorenden worden opgeleid tot museumgids of museumdocent, zodat ook rondleidingen en workshops in gebarentaal kunnen worden aangeboden aan de doelgroep. Na een succesvolle start in Amsterdam krijgt dit project nu een landelijk vervolg. Hou je van kunst en cultuur, beheers je gebarentaal, ben je niet ouder dan 30 en voel je je aangesproken? Dan kun je je hier aanmelden voor het trainingsprogramma Museumgids Nederlandse Gebarentaal. De kosten bedragen 75 euro.

Foam organiseert iedere eerste donderdag van de maand een speciale rondleiding voor doven/slechthorenden.

Genesis en Queen in Rotterdam

Vandaag naar de expositie van Sebastião Salgado (Genesis) in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam geweest. Ook al moet je als Museumkaarthouder een paar euro bijbetalen, je krijgt waar voor je geld, want de ruim 200 foto’s uit de aankondiging blijken er bijna 250. Misschien iets te veel van het goede, zeker tegen het eind van de tour – dat sommige fotobijschriften twee- of driemaal zijn gebruikt, is eveneens een veeg teken. Voor het overige natuurlijk een van de toppers deze zomer. Te zien tot medio september.

Aan de voormalige HAL-pier tegenover het museum lag de nieuwe Queen Elizabeth aangemeerd.

Legends Passed in Eduard Planting Gallery

Steve Parke: Prince, Love Symbol guitar triptych - SP_PR055. Courtesy Eduard Planting Gallery

Steve Parke: Prince, Love Symbol guitar triptych – SP_PR055. Courtesy Eduard Planting Gallery

Prince, David Bowie, Johan Cruijff, Chuck Berry, Roger Moore… allemaal grote namen die de afgelopen jaren zijn overleden. Tijdens de expositie Legends Passed zijn portretten te zien, gemaakt door vaak nauwelijks minder legendarische fotografen als Terry O’Neill en onze eigen Gijsbert Hanekroot. Tevens een tiental portretten van Prince door de Amerikaanse fotograaf Steve Parke, die een van de weinigen was die met een camera tot de intieme levenssfeer van deze muzikant wisten door te dringen. Onlangs verscheen zijn fotoboek Picturing Prince.

Legends Passed is van 29 juli tot en met 30 september te bezichtigen in Eduard Planting Gallery. De galerie aan de Amsterdamse Eerste Bloemdwarsstraat is van woensdag t/m zaterdag geopend van één tot zes.

Zanele Muholi in het Stedelijk

Zanele Muholi, Bester V, Mayotte, 2015. © Zanele Muholi. Courtesy of Stevenson, Cape Town/Johannesburg, and Yancey Richardson, New York.

Zanele Muholi, Bester V, Mayotte, 2015. © Zanele Muholi. Courtesy of Stevenson, Cape Town/Johannesburg, and Yancey Richardson, New York.

In het Stedelijk Museum in Amsterdam is tot half oktober werk te zien van de Zuid-Afrikaanse fotografe Zanele Muholi. Muholi kreeg enkele dagen geleden al flink wat voorpubliciteit door het onverkwikkelijke incident met een gewelddadige Airbnb-verhuurder. En uit haar heftige reactie op het gebeuren, waarbij de term ‘racisme’ viel, bleek meteen dat zij zich niet voor niets beschouwt als een ‘visueel activist’. Daar is ook wel reden voor, want na de afschaffing van de apartheid in haar thuisland bleven andere vormen van discriminatie – van vrouwen en van seksuele minderheden – buiten schot. Muholi focust zich met name op de behandeling die zwarte lesbiennes en transgenders ten deel valt, waarbij fysiek geweld, verkrachting en moord eerder regel dan uitzondering zijn.

Peter Hujar – Speed of Life

Peter Hujar: Candy Darling op haar sterfbed, 1973. Collectie Richard en Ronay Menschel. © The Peter Hujar Archive

Peter Hujar: Candy Darling op haar sterfbed, 1973. Collectie Richard en Ronay Menschel. © The Peter Hujar Archive

Zijn leven en werk vertoont grote raakvlakken met dat van zijn jongere en bekendere vakgenoot Robert Mapplethorpe. Net als Mapplethorpe was Peter Hujar (1934-1987) een fotograaf die bij voorkeur mensen uit de New Yorkse undergroundscene fotografeerde in zwart-wit. En net als Mapplethorpe was Hujar een homoseksueel die openlijk voor zijn geaardheid uitkwam (in die dagen nog geen vanzelfsprekendheid) en tot de eerste generatie slachtoffers behoorde van de aidsepidemie (in die dagen nog een dodelijke ziekte). Volgens collega Nan Goldin had Hujar zeker evenveel erkenning verdiend. Maar in tegenstelling tot de flamboyante en zakelijk ingestelde Mapplethorpe was Hujar niet iemand die zichzelf goed kon verkopen. Misschien deels ook omdat de dood zo’n prominente en je zou bijna zeggen onheilspellende rol speelde in zijn foto’s. Toch getuigen die van een diepe interesse in zijn onderwerpen en hun karakter, zoals bijgaand portret van de beroemde transgender Candy Darling op haar sterfbed.

Het Fotomuseum Den Haag maakt in samenwerking met Fundación MAPFRE (Madrid) en The Morgan Library & Museum (New York) deze ‘onderbelichting’ nu een beetje goed, met een grote overzichtstentoonstelling van meer dan honderd foto’s. Er is ook een Engelstalige catalogus verkrijgbaar. Peter Hujar – Speed of Life is tot en met 15 oktober te bezichtigen. Het museum aan de Stadhouderslaan in Den Haag is van dinsdag tot zondag geopend van 11 tot 6.

Roger Ballen & Asger Carlsen – No Joke

Trampled, 2016. © Roger Ballen & Asger Carlsen

Trampled, 2016. © Roger Ballen & Asger Carlsen

In het kader van het koepelproject Collaborate! waarin het Amsterdamse fotografiemuseum Foam ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan samenwerking in de schijnwerkers zet, valt binnenkort het project No Joke van de Amerikaanse kunstenaar Roger Ballen (tegenwoordig werkzaam in Zuid-Afrika) en zijn Deense collega Asger Carlsen (woonachtig in New York) te zien. Hoe internationaal ook, de heren hebben nog nooit live op de studiovloer samengewerkt – hun gemeenschappelijke project kreeg geheel en al online gestalte.

Negentiende-eeuwse fotografie in ‘het Rijks’

Ofschoon het Rijksmuseum vooral bekendstaat om z’n verzameling schilderkunst, heeft men ook een aardige collectie foto’s in huis. Meer dan 150.000 om precies te zijn, van de prille fotografische oertijd tot nu.

Robert Macpherson, Gezicht op Rome vanaf Monte Pincio, ca. 1860 - voor 1863. Aankoop met steun van het VSBfonds

Robert Macpherson, Gezicht op Rome vanaf Monte Pincio, ca. 1860 – voor 1863. Aankoop met steun van het VSBfonds

Deze zomer wordt een selectie van driehonderd 19e-eeuwse foto’s uit die eigen collectie tentoongesteld, onder de titel New Realities. Het nieuwe medium fotografie boodt immers tot dan toe ongekende mogelijkheden, en letterlijk een andere kijk op de wereld. En daar werd grif gebruik van gemaakt door allerlei mensen die de tijd en de middelen hadden om zich dit nieuwe medium eigen te maken, binnen genres variërend van reisfotografie tot naakt en zelfs astronomie. Met namen als Henry Fox Talbot en Julia Margaret Cameron, maar ook iemand als Anna Atkins – maakster van het eerste fotoboek ooit. Bij de tentoonstelling verschijnt ook een speciale catalogus, en modefotograaf Mario Testino laat zijn lievelingsfoto’s de revue passeren in het zomernummer van Vogue, dat eind volgende week in de winkel ligt.

New Realities. Fotografie in de 19de eeuw is vanaf 17 juni tot en met 17 september te bezoeken in het Rijksmuseum. Het museum aan de Amsterdamse Museumstraat is dagelijks geopend van 9 tot 5.

Streets of the World strijkt neer in Zaandam

In 2009 ging de Nederlandse fotojournalist Jeroen Swolfs (1974) op wereldreis, met het ambitieuze doel om in alle hoofdsteden van de wereld het straatleven vast te leggen met zijn camera. Niet alleen vanwege de spectaculaire en exotische plaatjes, maar ook en juist om te laten zien wat ons als mensen verbindt, in een wereld die in meerdere opzichten steeds kleiner is geworden.

Uit Streets of the World. © Jeroen Swolfs

Uit Streets of the World. © Jeroen Swolfs

Zeven jaar en 195 hoofdsteden later is het project Streets of the World voltooid.Vanaf 16 juni tot 1 oktober is een speciale expositie ingericht op het Hembrugterrein in Zaandam, dat voor de gelegenheid is omgedoopt tot het Streets of the World Photo Museum. De metersgrote prints, die de bezoeker het gevoel geven dat hij of zij zich zo in het afgebeelde straatleven zou kunnen storten, zijn gemaakt met speciale Océ-printers. Océ is onderdeel van de Canon Group en Canon is weer partner van dit fotoproject, dus die link was gauw gelegd. Op de speciale Streets of the World-website kun je alvast kaarten bestellen, al dan niet in combinatie met de bootreis erheen. Er is ook een gelijknamig fotoboek, dat je eveneens via de site kunt bestellen.

Gordon Parks – I Am You

Selected Works 1942-1978

The Invisible Man, Harlem, New York, 1952. © Gordon Parks / Courtesy The Gordon Parks Foundation

The Invisible Man, Harlem, New York, 1952. © Gordon Parks / Courtesy The Gordon Parks Foundation

Voor de Amerikaanse fotograaf Gordon Parks (1912-2006) was de camera een wapen om de wereld te veranderen. Geen ‘wapen’ in de zin van idioten uit de zompige randgebieden van de beschaving die met hun lamlendige lichaam in een bestelbus kruipen om zo veel mogelijk willekeurige slachtoffers te maken, maar een wapen om onderbelichte misstanden bloot te leggen en onder de aandacht te brengen. In dit geval de ‘apartheid’ tussen blanken en Afro-Amerikanen die tot in de jaren vijftig, zestig door menigeen aan de ‘goede’ kant van de streep als de normaalste zaak van de wereld werd beschouwd.

Parks, opgegroeid in een arm zwart gezin in het Amerikaanse Middenwesten, kende die apartheid van binnenuit.