Als je dacht dat de Nikon D800 met z’n 36 megapixels voorlopig het laatste woord had, heb je de Nokia 808 nog niet gezien. Wie opmerkt dat Nokia toch geen camerafabrikant maar een mobieltjesmaker is, heeft gelijk… de 808 PureView is dan ook een cameratelefoon. Met maar liefst 41 miljoen pixels van huisopticien Carl Zeiss. Als je wat dieper in de specificaties duikt, ontdek je dat de standaardresolutie slechts 5 megapixels bedraagt – al kan 41 mp wél -, zodat al die overkill in wezen in dienst van een betere detailweergave én de mogelijkheid om digitaal in te zoomen zonder kwaliteitsverlies staat. Het is op dit moment nog onbekend of de pixelzwaargewicht ook naar Nederland komt.

Met de lente voor de boeg heeft Sony zojuist een hele lichting nieuwe compactcameraatjes op de mensheid losgelaten. De Cyber-shot DSC-WX100 en W690 zijn uiterst handzame toestelletjes met een sympathieke prijs. De DSC-TX20 is een kleine krachtpatser, die dankzij z’n waterdichte behuizing ook inzetbaar is wanneer het regent dat het giet.

Voor fotografen met hogere ambities zijn er de nieuwe camera’s uit de H-serie. De topmodellen, de HX20V en HX200V bridgecamera, beschikken over een Exmor-beeldchip met 18 megapixels, gps en respectievelijk 20x en 30x zoom. Als we de maker mogen geloven, is op het punt van de autofocussnelheid flinke vooruitgang geboekt.

iPad-bezitters opgelet: Adobe heeft zojuist versie 1.1 van Photoshop Touch gelanceerd. Zo heb je ook op je iPad een behoorlijke dosis Photoshop CS-compatibiliteit en -functionaliteit (waaronder lagen) onder vingertopbereik. Verkrijgbaar voor € 7,99 via de Apple App Store. Voor wie dat te veel vindt, is er ook de gratis app Photoshop Express. Om Photoshop Touch te gebruiken, heb je wel een iPad 2 nodig. Of een iPad 3, want volgens experts komt die er ook binnenkort aan.

Voor een scherpe foto moet je nauwkeurig scherpstellen op het onderwerp en de camera goed stilhouden tijdens de opname. Terwijl het onderwerp ook niet sneller mag bewegen dan de sluitertijd toelaat.

Voor foto’s die nét niet helemaal scherp zijn – bijvoorbeeld doordat onderwerp of fotograaf een ietsje heeft bewogen, of doordat een stukje van het onderwerp net buiten de scherptediepte (wat van voor tot achter scherp op de foto komt) valt -, zijn er tegenwoordig digitale redmiddeltjes. Die hebben vaak exotische namen zoals Onscherp masker, en je vindt ze zowel in je camera als in beeldbewerkingssoftware. Wat ze bijna allemaal gemeen hebben, is dat ze eigenlijk helemaal niet de scherpte verhogen, maar het contrast – op pixelniveau. Daardoor lijkt een lijn van lichtgrijze pixels witter en eentje van donkergrijze pixels zwarter. Zodat ze naast elkaar scherper tegen elkaar afsteken, en dat verhoogt de scherpte-indruk.

Je kunt een beetje onscherpte op die manier camoufleren, maar je krijgt een bewogen of verkeerd scherpgestelde foto zo echt niet meer scherp. Noch achteraf, noch vooraf via het cameramenu. Sterker nog: een overdosis verscherping is erger dan de kwaal. Het beeld gaat als het ware verbrokkelen, en de ruis neemt zienderogen toe. Zet de verscherping in je camera dus niet te hoog, en wees terughoudend met softwarematige verscherping achteraf. Dat doe je hoogstens met mate aan het eind van het traject, bijvoorbeeld nadat je een foto hebt verkleind voor webgebruik.

Als het om celebrityfotografie gaat, is de legendarische Britse fotograaf Terry O’Neill (1938) een echte pionier. De afgelopen halve eeuw kreeg hij een keur aan beroemdheden voor zijn lens, onder wie Audrey Hepburn, Brigitte Bardot, de Beatles en de Stones. Maar ook sterren uit een recenter verleden, zoals Kate Moss en Amy Winehouse. Zijn baanbrekende foto’s zijn verschenen in de grote bladen en gewild bij galerieën en verzamelaars.

In fotogalerie Eduard Planting in Amsterdam is van 3 maart tot en met 21 april een selectie van O’Neills klassieke zwart-witportretten te zien. Het is de eerste keer dat O’Neill in Nederland exposeert, en voor deze speciale gelegenheid zal hij zelf bij de opening aanwezig zijn. De galerie aan de Eerste Bloemdwarsstraat is geopend van woensdag tot zaterdag van 1 tot 6, en daarbuiten op afspraak.

Nu Facebook z’n fotopagina’s in een nieuw jasje heeft gestoken en Google+ in opmars is, kon oudgediende Flickr natuurlijk niet achterblijven. De technotrendwatchers van Betabeat hebben het brein achter de veranderingen die op til zijn geïnterviewd, en tevens de hand gelegd op een aantal screenshots van de nieuwe lay-out. Daaruit blijkt onder meer dat de karakteristieke ‘postzegelplaatjes’ met veel witruimte het veld zullen ruimen. Ook het uploadproces krijgt een broodnodige update. De veranderingen moeten nog deze maand hun beslag krijgen.

De val van de Muur betekende het einde van de Russische militaire aanwezigheid in voormalig Oost-Duitsland. Ruim twintig jaar na dato bezocht kunstenaar/fotograaf Theo Bos, geboren in 1959 en dus zelf een kind van de Koude Oorlog, met een scherp oog voor details de verlaten militaire complexen rond Berlijn. Deze expeditie resulteerde in de fototentoonstelling Erschüttert, die tot en met zondag 4 maart is te zien in Pulchri Studio in Den Haag. Tijdens de tentoonstelling is ook het gelijknamige, in beperkte oplage verschenen kunstenaarsboek verkrijgbaar voor een gereduceerde prijs (€ 150,- inclusief een originele print).

Pulchri Studio aan de Lange Voorhout is op dinsdag t/m zondag geopend van 10 tot 5. Voor meer informatie kun je terecht op de website van de fotograaf.

Nergens is de klimaatverandering duidelijker te zien dan op de Noordpool. De smeltende ijskappen én de gevolgen daarvan voor de bewoners van de poolstreek zijn de afgelopen twintig jaar vastgelegd door de IJslandse fotograaf Ragnar Axelsson (1958), alias Rax. Meer nog dan door de slinkende ijsmassa als zodanig, werd Rax geboeid door de mensen wier voortbestaan hierdoor wordt bedreigd – zoals de Eskimo’s.

De documentaire De laatste dagen van de Noordpool is vanavond om elf uur te zien bij AVRO’s Close Up op Nederland 2. Mocht dit te laat worden, dan wordt het programma aanstaande zondag om iets over vijven herhaald.

Het is kennelijk weer zo laat in Hollandistan. Vanochtend in alle vroegte werd een camjo in Apeldoorn – op de Laan van de Mensenrechten nota bene – opgepakt en in een cel gegooid omdat-ie naar verluidt politiemensen aan het werk bij een ongeval filmde, op de openbare weg. Zijn camera en beeldmateriaal werden daarbij in beslag genomen, en zijn tot op heden niet geretourneerd. Ook zou camjo Niels Damstra naar eigen zeggen bedreigd zijn met het intrekken van zijn politieperskaart. Wordt ongetwijfeld ‘vervolgd’…

De NVJ is verontwaardigd, en ook GroenLinks neemt de kwestie hoog op. Uiteraard zijn we eveneens heel benieuwd naar de politieversie van het verhaal, maar die bleef tot op heden achterwege. Wat wel zeker is: dit soort incidenten komt de laatste tijd onrustbarend vaak voor. Lees verder

Voor veel mensen, met name mannen, is hun werk niet wat ze doen maar wie ze zijn. Fotograaf Thijs Heslenfeld (1965) legde de afgelopen twintig jaar mannen van over de wereld op hun werkplek vast. Geen vrouwen in deze serie, want dan is de chemie toch weer anders. En uitsluitend met natuurlijk licht en zonder hulp van styling vooraf of Photoshop achteraf, want daar is Thijs naar eigen zeggen niet van. Het resultaat is de hele maand maart te zien in de Melkweg Galerie in Amsterdam. Waarbij de kijker (m/v) zelf wordt geconfronteerd met de grote levensvraag: ben ik wat ik doe, of doe ik wat ik ben..?

Men at Work verschijnt daarnaast ook in boekvorm, bij uitgeverij Oost West Thijs Best. Het fotoboek telt 80 pagina’s en kost € 17,50. Meer informatie op Thijs’ website, waar je ook kunt lezen met welke projecten deze onvermoeibare globetrotter momenteel in de weer is.