Als je een softwarepakket zoals Photoshop koopt en er verschijnt een nieuwere versie, krijg je meestal korting bij het upgraden. Wanneer je nieuwe camera na een jaartje of wat technisch alweer hopeloos verouderd is, moet je echter genoegen nemen met een – vaak bespottelijk lage – inruilprijs.

Die torenhoge afschrijving is ook voor professionals heel vervelend. Vandaar dat middenformaatcamera- en digitale achter-wandfabrikant Phase One daar iets op heeft bedacht. Als je binnen een bepaalde termijn upgradet naar een duurdere camerabody, achterwand of objectief, krijg je 50 tot maar liefst 90 procent van de aanschafprijs terug. Daar kan geen cashbackactie tegenop! Jammer genoeg ziet het er niet naar uit dat dit initiatief in de amateurcamerawereld navolging gaat krijgen.

Soms bevindt je onderwerp zich achter de tralies. Of achter een hek, gaas of glas. Dieren in de dierentuin zijn het bekendste voorbeeld.

Gelukkig is er een trucje om die op de foto te krijgen zonder herkenbaar gaas- of traliepatroon op de voorgrond, of met een achtergrond die meteen verraadt dat de opname niet op de Afrikaanse savanne maar in Artis (of, zoals hier, Blijdorp) is gemaakt.

Wat je nodig hebt, is een spiegelreflex met een telelens, liefst een lekker lichtsterke. Met compactcamera’s is het veel lastiger om gaas of tralies te verdoezelen. Een compactcamera geeft immers van nature veel scherptediepte (wat van voor tot achter scherp in beeld komt). Terwijl het juist de bedoeling is dat alleen het onderwerp scherp wordt afgebeeld, en alles ervoor en erachter zo onscherp mogelijk. Op die manier camoufleer je een storende voor- en/of achtergrond. Lees verder

Spiegelreflex of compact?

Veel mensen hebben moeite om de knoop door te hakken bij de aanschaf van een nieuwe camera. Al die verschillende merken, uitvoeringen en modellen die elkaar in sneltreinvaart opvolgen, werken verwarring – en in het verlengde daarvan impulsaankopen – in de hand. Je kunt jezelf een dure miskoop besparen als je een paar dingen voor jezelf op een rijtje zet voordat je naar de winkel stapt of surft.

Eerste dilemma is of het een compactcamera of een spiegelreflex (inclusief de spiegelloze EVIL-variant) wordt. In de regel is de serieuze hobbyist met een spiegelreflex beter af. Niet omdat die per se meer mogelijkheden zou bieden. Veel compactcamera’s hebben tegenwoordig alle denkbare belichtingsmodi en andere toeters en bellen aan boord, inclusief de mogelijkheid om handmatig in te grijpen. Soms vergezeld van een zoombereik waar de Hubble-telescoop niet aan kan tippen. Voornaamste troef van een spiegelreflex is de betere beeldkwaliteit, dankzij de grotere beeldsensor. Lees verder

Met een schuin oog naar onbemande spionagevliegtuigjes op Discovery gekeken, en gedacht: dat wil ik ook..? Of heb je al geëxperimenteerd met vliegerfotografie, en wil je nu een stap verder..? Dan is de FlyingLift misschien iets voor jou. Deze radiografisch bestuurde ‘quadrokopter’ kan niet alleen een (video)camera van maximaal een halve kilo mee de lucht in voeren, maar de beelden ook meteen doorseinen naar de grond. Een speciale videobril is inbegrepen. Daar kan geen keukentrapje tegenop! De speciale constructie met vier sets wieken garandeert een stabiele vlucht en trillingsvrije beelden, zelfs als het waait. Eén kanttekening: met een verwachte prijs van pakweg 10.000 euro is dit geen speeltje voor iedereen.

Printer en toebehoren

Voor een goede fotoafdruk heb je in de eerste plaats een geschikte printer nodig. Dit lijkt een open deur, maar niet elke goede printer is een goede fotoprinter. Zo is een kleurenlaserprinter prima voor tekst en grafische plaatjes, maar minder sterk in fotowerk. Laserprinters kunnen bovendien niet uit de voeten met speciaal fotopapier.

Speciaal voor fotowerk zijn er in hoofdlijnen twee verschillende printsystemen: inkjet en dye-sublimatie (‘dye-sub’). Aangezien je voor A4-formaat en groter bent aangewezen op een inkjetprinter, laten we ‘dye-sub’ verder buiten beschouwing.

De meeste inkjetprinters werken met vier inktkleuren: cyaan, magenta, geel en zwart. Indien het op de fijne nuances aankomt, of als je graag zwart-witafdrukken zonder korrel of kleurzweem wilt, ben je waarschijnlijk beter af met een meerkleurensysteem. Bij Epson zijn dat doorgaans twee extra cartridges met respectievelijk lichtcyaan en lichtmagenta. Canon had vroeger een vergelijkbaar systeem, maar is voor de duurdere fotoprinters overgestapt op fotozwart en grijs. Lees verder

Met ruim zestig projecten van over de hele wereld verspreid over een veertigtal locaties (onder meer in Amsterdam, Almere en Haarlem) is de vierde internationale Fotografie Biënnale GRID2010 het grootste internationale beeldcultuurevenement van Nederland. Zowel gevestigde namen als veelbelovende jonge talenten komen aan bod. Het industrieterrein aan de Cruquiusweg in Amsterdam-Oost is omgetoverd tot tijdelijke tentoonstellings-ruimte. Behalve exposities biedt GRID2010, dat tot 7 november duurt, ook workshops, symposia en portfoliobesprekingen. Kortom: te veel om op te noemen! Kijk voor meer informatie en het complete programma op www.gridphotofestival.com.

De photokina is weer achter de rug. De volgende editie van deze internationale fotobeurs staat pas over twee jaar op de agenda. Veel fabrikanten hadden hun kruit al vóór de beurs verschoten, dus de echte grote verrassingen (zoals de Canon EOS 60D, de Nikon D7000 en de Pentax K-5) waren al eerder bekend.

Wel was er veel interessant randnieuws, zoals een speciale tilt-adapter van Lensbaby voor EVIL-camera’s en het SpyderChekr-systeem van Datacolor, waarmee je de witbalans en kleurweergave van je camera kunt kalibreren. En natuurlijk de nieuwe versies van Photoshop en Premiere Elements, waarover we al eerder hebben geschreven.

Zelf afdrukken of laten printen?

In het digitale tijdperk komen veel foto’s niet verder dan het virtuele stadium. Zelfs onze absolute favorieten krijgen misschien een ereplaats op een webgalerie, maar een printje is er zelden meer bij. Nu waren de stapels foto’s die vroeger rechtstreeks uit het mapje van de afdrukcentrale in de prullenbak verdwenen, natuurlijk zonde voor je portemonnee en voor het milieu. Toch geldt nog steeds dat een fraaie vergroting aan de muur een sieraad is voor je huis, en dat je met een mooie afdruk een ander veel plezier kunt doen.

De eerste vraag is: druk ik m’n foto’s zelf af, of laat ik het doen? Prijstechnisch gezien is laten doen veel goedkoper, zeker wanneer het om kleine formaten en/of grote aantallen gaat. Dankzij handige bestelsoftware hoef je tegenwoordig niet eens de deur meer uit om afdrukken te bestellen. En vaak wordt je bestelling tegen een kleine meerprijs keurig thuisbezorgd. Lees verder

Bijna iedereen fotografeert. En bijna iedereen kent wel iemand met diabetes, aangezien er meer dan één miljoen diabetespatiënten in Nederland zijn. Om het 15-jarig jubileum van de Nederlandse Diabetes Federatie kracht bij te zetten, is de fotowedstrijd ‘Diabetes 24/7’ georganiseerd. Diabetes is namelijk een aandoening waar je 24 uur per dag mee moet leren leven, zeven dagen per week.

De organisatie is op zoek naar foto’s die diabetes in al zijn facetten zichtbaar maken, aangezien het doorgaans een ‘onzichtbare’ aandoening betreft. Er zijn aparte competities voor vak- en amateurfotografen, die weer zijn onderverdeeld in vijf verschillende categorieën. In elke categorie zijn uiteraard mooie prijzen te winnen, en de beste foto’s worden geëxposeerd. De jury bestaat onder meer uit Nederlands bekendste topfotograaf Maarten Corbijn (Corbino). Inzenden kan nog tot en met 15 oktober. Op 12 november, aan de vooravond van Wereld Diabetes Dag, worden de winnaars bekendgemaakt. Kijk voor meer informatie op www.diabetes.24-7.nl.

Niet alleen de hoeveelheid licht is van belang voor een foto, maar ook de kleur. Als je vlak voor zonsondergang een foto maakt, is het licht veel warmer dan ’s middags overdag. En op een bewolkte dag lijkt alles veel ‘blauwer’ dan onder een namiddagzonnetje. Dat hoeft geen probleem te zijn. Een zonsondergang of een sfeertafereel bij lamp- of kaarslicht mag best een rossige gloed vertonen. Daarentegen vinden we een blauwzweem bijna altijd onnatuurlijk, zeker bij huidtinten.

Normaliter meet je camera zelf de kleur van het licht, op een vergelijkbare manier als de hoeveelheid. Op basis hiervan wordt de kleur- of witbalans ingesteld. Dit geeft echter niet altijd het gewenste resultaat. Als één bepaalde kleur overheersend is, raakt de automatische witbalans het spoor bijster. En op een zomers strand rond het middaguur is het licht blauwer dan we denken. Terwijl we juist graag gebruinde gezichten en gebronsde lichamen willen zien. Lees verder