Nog één minuut!

Over één minuut is het zo ver: dan gaat 2009 over in 2010. Een prachtig moment om vooruit te kijken, maar gebruik is dat we ook even achterom zien.

Ik vond tussen mijn duizenden foto’s uit 2009 deze klok. Een datum op een klok. Geen feestdatum op deze plek, maar de dag waarop er – in België – een grote mijnramp plaatsvond.

Mijnrampen vinden er vandaag de dag niet meer plaats. Nou ja, in China, duizenden slachtoffers per jaar waaronder veel kinderen. In Zuid-Amerika, idem dito hetzelfde. Rampen gebeuren er nog wel.

Laten we hopen dat we in 2010 geen rampen hebben. Geen natuurgeweld, geen terrorisme, geen oorlogshandelingen… Een idioot verlangen, maar ik doe het toch.

Een heel gezond en voorspoedig 2010 gewenst!

Willem Laros

Focus januari 2010

Op de laatste dag van het jaar verschijnt nummer 1 van Focus 2010 (jaargang 97). Met de vaste bestanddelen Portfolio, Educatief en Test. Met dit keer aandacht voor IJsland, vogelfotografie en het upgraden van een compactcamera met behulp van niet-merkontwikkelde firmware. (Nog even, en het virus doet ook zijn intrede in de digitale camera…). Ook de test van de Carl Zeiss ZF.2 objectieven heb ik met interesse gelezen – al ben ik het met de conclusie in elk geval op dit moment nog niet helemaal eens. (Ik ben deze lenzen aan het testen voor de CameraMagazine.)

Focus is een prachttijdschrift, met CameraMagazine samen de top van de fotobladen in Nederland. Abonnees krijgen er telkens een Educatief katern bij.

Mensen zorgen hier voor de verhoudingen.

Een foto is altijd een uitsnede van de werkelijkheid. De omgeving van de foto zie je wel in werkelijkheid, maar niet op de 2D foto. Het fotograferen van voorwerpen of ruimten levert het gevaar op dat je de verhoudingen uit het oog verliest. Letterlijk. Is dat gebouw groot of klein? Hoe groot dan?

Lees verder

Bij weinig licht: onderbelichten.

Available light, noemen de Engelsen dat zo mooi. En daar bedoelen ze niet het licht mee buiten op 21 juli om 13:00 uur, maar juist de AFwezigheid van voldoende licht om ‘normaal’ te fotograferen. Bij weinig licht fotograferen dus, en dan wel zo dat je de sfeer van die ‘donkerte’ vasthoudt.

Lees verder

Vuurwerk fotograferen vereist lange sluiterijden

Oudejaarsavond nadert al weer. Dat betekent vuurwerk en heel veel mensen proberen dat vuurwerk vast te leggen met hun digitale camera. Maar: dat valt waarachtig niet mee. Daarom is dit het moment voor een paar tips. Want een geslaagde vuurwerkfoto is een lust voor het oog – en totaal ongevaarlijk bovendien.

Zelf heb ik het eerlijk gezegd niet zo op vuurwerk. Lawaai, stank en de angst voor afzwaaiende pijlen in mijn nek weerhouden mij nogal van het genieten van kleuren en vormen. Lees verder

Zie het detail niet over het hoofd!

We zijn zo vaak geneigd om zo veel mogelijk in beeld te brengen. Op vakantie willen we liefst de hele camping, de hele stad, het hele plein, alle bergen laten zien. Terwijl dat juist op de foto meestal niet het gewenste effect oplevert. Want de kijker van de foto mist de andere ‘omgevingsfactoren’, die de fotograaf op dat moment wel beleeft. Natuurlijk is zo’n afgrond in de Alpen indrukwekkend. Maar ‘domweg’ die afgrond fotograferen werkt gewoon niet. Daar is een fotografische benadering voor nodig. Lees verder

Waterval: lange sluitertijd!

Vast onderdeel van mijn fotoworkshops in de Beekse Bergen (één- en tweedaags, hier de data) en diergaarde Blijdorp is het fotograferen van een waterval(letje). Het gaat hierbij niet in eerste instantie om het fotograferen van een prijswinnende plaat, maar om de techniek.

Voorwaarde voor goede ‘waterval-fotografie’ is een statief of anderszins een stevige ondergrond. Want deze vorm van fotografie vergt een lange sluitertijd (1/15s of langer) en dat lukt niet uit de hand. Dat betekent ook dat de mooiste resultaten worden bereikt als er geen zon schijnt. Want de kleinste opening van je objectief probeer je te vermijden (de volle en meest gesloten lensopening leveren niet de mooiste resultaten op) en als je dan op f/22 uitkomt zit je wellicht nog steeds aan een veel te snelle sluitertijd om het gewenste – zie foto – effect te bereiken. Ook mooi:  als de zon niet doordringt op de betreffende plek, zoals in een bos met een dicht bladerdek. Ideaal zijn donkere, mistroostige dagen.

Lees verder

Het lijkt wel of de Witte Huis ‘hoffotograaf’ Pete Souza dag en nacht in de onmiddellijke omgeving van Amerika’s president verkeert. En misschien is dat ook wel zo. Hij heeft bedongen dat hij met zijn camera’s mag gaan en staan waar hij wil, en dat levert soms verrassende inkijkjes op in het bestaan van één van de machtigste mannen van de wereld. Lees verder

De warmte van een vlammetje...

Kerstmis 2009. Waarom zou een lieveheersbeestje ineens bij ons binnen zitten? En dan nog wel op een glazen theelichthouder, waarin een brandend lichtje extra warmte geeft. Waar zou het diertje eigenlijk moeten zitten, nu? Geen idee.

Maar toch maar even de 100 mm macro op de EOS 7D geklikt. Altijd leuk. Met f/2.8 vastgelegd, de camera en het objectief leunden op het tafelblad.

Lightroom 3 gebruikt voor het inladen, hernoemen en bewerken. Prachtig programma, al zie ik nog niet veel substantiële verbeteringen t.o.v. de huidige actuele versie.

© Pete Souza. Obama klaar voor de griepprik

Hoewel president Obama volgens mij zeker niet tot de risicogroepen behoort ontving hij op 20 december jl. toch zijn griepprik. Natuurlijk was huisfotograaf Pete Souzza er met zijn Canon EOS 5D Markt II er als de kippen bij om dit vast te leggen.

Als fan van Souza valt deze foto mij een beetje tegen. Maar het zijn wel andere zaken die mijn aandacht trekken. Namelijk de omstandigheden waaronder Obama de griepprik krijgt. Een gewone ‘zuster’, maar wel zonder witte jas. Maar wel met handschoeenen aan – je weet maar nooit. Obama stroopt als een man zijn mouw op. Het kamertje is een heel gewoon kamertje, zo klein als ze altijd zijn. Dat is wellicht ook de oorzaak van deze wat Souza-onwaardige foto. Die lamp achter het hoofd van de president bijvoorbeeld is tamelijk storend.

Lees verder